Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω, πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν…

Η Παναγία είναι το πνευματικό στόλισμα της Ορθοδοξίας. Για μάς τους Έλληνες μάλιστα είναι η πονεμένη μητέρα, η παρηγορήτρια και η προστάτρια, που μας παραστέκεται σε κάθε περίσταση.
Αμέτρητες είναι οι υμνωδίες της Παναγίας, μα αμέτρητα είναι και τα σεμνόχρωμα εικονίσματά της, που καταστολίζουνε τις εκκλησιές μας, ζωγραφισμένα στο σανίδι είτε στον τοίχο.
Στην Ελλάδα, οι περισσότερες εκκλησιές της Παναγίας γιορτάζουνε κατά την Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή στις 15 Αυγούστου. Τα τροπάρια που ψέλνουνε σ’ αυτή τη γιορτή είναι από τα πιο εξαίσια.
Μα ολάκερη η Ελλάδα δεν υμνολογά την Παναγία μονάχα με τους ψαλτάδες και με τους παπάδες στις εκκλησιές, αλλά και με το κάθετι της, με τα χωριά, με τα βουνά, με τα νησιά, πού ‘χουνε τ’ αγιασμένο τ’ όνομά της. Τα καράβια βολτατζάρουνε στη δροσερή θάλασσα, ανοιχτά από τους κάβους πού ‘ναι χτισμένα τα μοναστήρια της, έχοντας στη πρύμνη σκαλισμένο τ’ αγαπημένο και προσκυνητό όνομά της. Όποιος ταξιδεύει στα ελληνικά νερά, σ’ όποιο μέρος κι’ αν βρεθεί τη μέρα της Παναγίας, θα ακούσει απ’ ανοιχτά τις καμπάνες απάνω από το πέλαγο.

Φώτης Κόντογλου, Η Χαρά των Χριστιανών

 

Πρεσβεία θερμή, καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον,
ἐλέους πηγή, τοῦ κόσμου καταφύγιον,
ἐκτενῶς βοῶμέν σοι·
Θεοτόκε Δέσποινα, πρόφθασον,
καὶ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς,
ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα.

Εσύ που είσαι θερμή μεσιτεία και απόρθητο τείχος,
πηγή της ευσπλαχνίας και καταφύγιο του κόσμου,
σε εσένα φωνάζουμε ασταμάτητα:
Θεοτόκε, Δέσποινα, τρέξε
και γλύτωσέ μας από τους κινδύνους,
εσύ που μόνη μπορείς να μας προστατέψεις γρήγορα.

 

Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε,
μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε.
Μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς,
ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν,
τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι·
Τάχυνον εἰς πρεσβείαν, καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν,
ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε.

Εσύ η προστασία των Χριστιανών
και η αμετακίνητη μεσίτρια προς τον Δημιουργό,
μην παραβλέπεις τις φωνές των δεήσεων των αμαρτωλών,
αλλά τρέξε ως αγαθή, να βοηθήσεις εμάς
που με πίστη σου φωνάζουμε:
Γίνε γρήγορη στην μεσιτεία και σπεύσε σε ικεσία,
εσύ Θεοτόκε, που πάντα προστατεύεις
αυτούς που σε τιμούν.

 

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς,
μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,
τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον,
καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ,
καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,
τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,
τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Αξίζει αληθινά να μακαρίζουμε εσένα,
την Θεοτόκο, που σου πρέπουν μακαρισμοί
και δεν έχεις κανένα ψεγάδι
και είσαι η Μητέρα του Θεού μας.
Εγκωμιάζουμε εσένα που είσαι
τιμιότερη από τα Χερουβίμ και ασύγκριτα ενδοξότερη από τα Σεραφίμ,
εσένα που χωρίς φθορά γέννησες τον Θεό Λόγο
και είσαι πραγματική Θεοτόκος.

 

Ἀπόστολοι ἐκ περάτων,
συναθροισθέντες ἐνθάδε,
Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ,
κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα,
καὶ σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου,
παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.

Απόστολοι από τα πέρατα του κόσμου
μαζευθείτε εδώ, στο χωριό Γεθσημανή
για να κηδεύσετε το σώμα μου.
Και Εσύ Υιέ και Θεέ μου,
παράλαβε την ψυχή μου.

 

Ὁ γλυκασμὸς τῶν Ἀγγέλων,
τῶν θλιβομένων ἡ χαρά,
χριστιανῶν ἡ προστάτις,
Παρθένε Μήτηρ Κυρίου,
ἀντιλαβοῦ μου καὶ ῥῦσαι,
τῶν αἰωνίων βασάνων.

Παρθένε, Μητέρα του Κυρίου,
εσύ που είσαι η αγαλλίαση των Αγγέλων
και η χαρά των θλιβομένων,
η προστάτιδα των Χριστιανών,
βοήθησέ με και γλύτωσέ με
από τα αιώνια βάσανα.

 

Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω,
πρὸς τὸν φιλάνθρωπον Θεόν,
μή μου ἐλέγξῃ τὰς πράξεις,
ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων,
παρακαλῶ σε, Παρθένε,
βοήθησόν μοι ἐν τάχει.

Και εσένα έχω μόνη μεσίτρια
προς τον φιλάνθρωπο Θεό,
για να μη μου ελέγξει τις πράξεις
μπροστά στους Αγγέλους.
Σε παρακαλώ, Παρθένε,
βοήθησέ με γρήγορα.

 

Χρυσοπλοκώτατε πύργε,
καὶ δωδεκάτειχε πόλις,
ἡλιοστάλακτε θρόνε,
καθέδρα τοῦ Βασιλέως,
ἀκατανόητον θαῦμα,
πῶς γαλουχεῖς τὸν Δεσπότην;

Πύργε πλεγμένε με χρυσάφι,
πόλη με δώδεκα τείχη,
θρόνε που ακτινοβολείς
και έδρα του Βασιλιά.
Ακατανόητο θαύμα,
πώς τρέφεις με γάλα τον Δεσπότη Χριστό;